X
تبلیغات
رایتل
این وبلاگ مجموعه ای است از نوشته های زهرا فراهانی در موضوعات مختلف
جمعه 24 تیر‌ماه سال 1390
دو بیتی های نیمه شعبان

السلام علیک یا ابا صالح المهدی



به شوقت آب و جارو کرده ام شاید بیایی 

                                                          دلم را پر ز مینو کرده ام شاید بیایی 

تمام غنچه های گل به رنگ عاشقی را 


                                                          یکایک در دلم سو کرده ام شاید بیایی 



ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گره از کار مهدی باز کن آقا رضا جان 

                                                  دل شیعه به عشقش ساز کن آقا رضا جان


یقین دانی به جمع شیعیانش هم غریب است 


                                                    به دستت این گره را باز کن آقا رضا جان


ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خزون من به عشق تو بهاره                 بهاری چون نسیم سبزه زاره 

خدا دونه دلم دلبسته توست                دلم بی تو چو ابرا خون بباره 


ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چه دنیاییست از غیر تو رستن                 ز هر چه ماسوایت دیده بستن 

چه حالی می دهد سوی تو بودن           به کوک ساز تو دمساز بودن

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من گلی دارم به دنیا کز دو عالم برتر است 

                                                         زینت و آرام جان مرتضای حیدر است

گر چه روی ماه خود بنموده پنهانم ولی

                                                          در ظهور و روشنی  شمس جهان را سرور است

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

غبار از روی ماهت می نشانم                         به راهت من دو صد گل می فشانم 

تمام غنچه های باغها را                                  درون ریسه گل می کشانم


ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

الا ای اهل عالم خوش بخوانید                     به آهنگ دل گلها نوازید 

که اینک مهدی ما از ره آمد                           عزیز حضرت زهرا در آمد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گر چه می خندم ولی در دل غمی دیرینه دارم 

                                                            از فراق حضرتش داغ دلی بر سینه دارم 

من برای قرب او کاری نکردم زین خجالت 

                                                            گلنم اشک و غمی در عصر هر آدینه دارم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ


در حسرت دیدار رخت تشنه ترینم                عمریست که در سوز غمت خسته ترینم 

گفتی که نهان دار ز دشمن سخن دوست               اندر سخن عشق تو آهسته ترینم 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

این جمعه با جشن شما خوش جمعه ای دیگر شده 

                                                          خندان لب هر شیعه و شادان دل حیدر شده 

خواهم ز در گاه خدا سرعت دهد امر شما 

                                                                 از بهر تعجیل فرج چشم همه بر در شده

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
جمعه ها در کوی تو پر می زنم 

                                                با دو صد دست دعا در می زنم 

چون ندارم غیر کویت منزلی

                                                  جمعه ها در صحن تو سر می زنم 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

جمعه را بی شما نمی خواهم                          ندبه را بی نوا نمی خواهم 

من ز تنهاییت غمین گشتم                               من غم بی شما نمی خواهم 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

من جمعه را بی نام تو خط می زنم در دفترم 

                                                         گر بی تو آید جمعه ها از خاطراتم می برم 

من جمعه ها بی یاد تو پژمرده و محزون شوم 

                                                          گر جمعه ای حاضر شوی گلها به بزمم می برم 

جمعه 17 تیر‌ماه سال 1390
برفکن این پرده از رویت دگر

السلام علیک یا صاحب الزمان


قلب من جا مانده در کویت دگر                       من کجا بینم رخ خوبت دگر ؟

می نمایی این دل غمدیده را                         شادمان از دیدن رویت دگر؟

کی معطر می کنی این خسته را                    از نسیم دلکش بویت دگر ؟

با تمام عشق خود بگرفته ام                          این کمند بسته بر مویت دگر 

همچنان در انتظار جلوه اند                            سرخوشان ساکن کویت دگر 

یک جهان در انتظار رویت است                          بر فکن این پرده از رویت دگر


- ششم اردیبهشت ۱۳۹۰

سه‌شنبه 14 تیر‌ماه سال 1390
دلم خواهد ببوسم آن دو دستت

السلام علیک یا ابا الفضل العباس


دلم خواهد ببوسم آن دو دستت               فدای آن مرام و ناز شستت

دلم خواهد به دشت نینوایی                    شوم شیدایی چشمان مستت 

دلم خواهد سرایم مصرعی ناب                 ز شوق غیرت و ایمان دستت

کجایند آن غزلخوانان عاشق ؟                  که دیوانی سرایند از دو دستت 

اگر هفت آسمان برپاست اینک                  یقین چون تکیه کرده بر دو دستت 

روا باشد که دانشگاه عالم                       نگارد چون کتابی وصف دستت

گمان دارم که مهدی هم بخواهد               که از جانش زند بوسه به دستت

تو را جان حسینت روز محشر                    شفاعت کن مرا حق دو دستت




خرداد ۱۳۹۰